Ślązacy nie lubią donosić. Skandaliczne oświadczenia niektórych prokuratorów przed komisją Barbary Blidy

Czy po stu dniach obrad sejmowej komisji śledczej jesteśmy bliżej czy dalej od prawdy na temat okoliczności śmierci posłanki Barbary Blidy?

Zdecydowanie bliżej. Zeznania kolejnych prokuratorów, którzy stają przed komisją nie pozostawiają złudzeń: to była zaplanowana akcja, w tle której stała polityka. Mamy coraz więcej przesłanek, które potwierdzają tę tezę.

Na przykład jakich?

Nie przypadkiem wybierano prokuratorów do prowadzenia tej sprawy. Prok. Jacek Krawczyk publicznie przyznał, że wywierano w tej sprawie na niego naciski. Jego przełożeni mieli na niego haka w postaci wypadku ze skutkiem śmiertelnym, jaki spowodował kilka lat wcześniej. Tak poważną sprawą zajmowali się też np. asesorzy, czyli żądni kariery młodzi ludzie, którzy w zamian za wykonywanie poleceń liczyli w przyszłości na awans. Są też inne, skandaliczne dowody na dyspozycyjność prokuratury w tej sprawie, ale pojawiły się one w części tajnej przesłuchań, nie mogę ich ujawnić.

A jaka była postawa szefostwa katowickiej Prokuratury Apelacyjnej?

Niedawno przesłuchiwaliśmy jej byłego szefa Tomasza Janeczka. Zeznania rozpoczął od 2-godzinnego referatu, w którym wychwalał głównie siebie, a potem pozwolił sobie na wycieczkę, która dla mnie, rodowitej Ślązaczki, była niestosowna.

Co pani ma namyśli?

Prok. Janeczek oświadczył, że afery w naszym regionie są szczególnie trudne do wykrycia, bo Ślązacy nie mają zwyczaju współpracować z organami ścigania. Takie oświadczenie wysokiego urzędnika państwowego jest dla mnie skandalem. Nie wiem, skąd pochodzi pan Janeczek, ale klasyfikowanie Polaków pod względem skłonności do składania donosów jest jakimś żartem.

Złożyłam w tej sprawie oświadczenie poselskie, w którym napisałam, co myślę o takich słowach i zachowaniach.

Czy prok. Janeczek w sprawie akcji przeciwko Blidzie odegrał ważną rolę?

Wydaje mi się, że kluczową. Przede wszystkim z jego zeznań jasno wynikało, że awans na stanowisko prokuratora apelacyjnego zawdzięczał on tylko i wyłącznie min. Zbigniewowi Ziobrze. Regularnie się z nim kontaktował. Z szeregowego prokuratura, który nie miał na koncie żadnych znaczących sukcesów, awansował na szefa „apelacji”, który nadzorował pracę750 ludzi. Czy to mógł być przypadek? Nad sprawą Blidy miał nadzór od października 2006 r. Już po jej śmierci, gdy Prokuratura Krajowa nie zostawiła na sposobie prowadzenia śledztwa suchej nitki, Janeczek, o dziwo, przychylił się do zdania swoich przełożonych. Czy w ten sposób chciał znaleźć sobie parasol ochronny? Niejasna jest też jego postawa w sprawie terminu realizacji zatrzymania Barbary Blidy.

Dlaczego?

Jak wynika z zeznań składanych przez prokuratorów, zatrzymanie Barbary Blidy było dużo wcześniej zaplanowane na 24 kwietnia 2007 r. Tę datę zaakceptowali „wszyscy święci”. W ostatniej chwili z Warszawy przyszło polecenie przesunięcia realizacji o dzień później.

Czy to wynikało z faktu, że tego dnia tzw. dyżur aresztancki w sądzie miała osoba zaufana służb specjalnych?

Myślę, że nie. Chodziło o to, że wieczorem 24 kwietnia zaplanowano TVP 1 emisję programu „Misja specjalna”, który był przygotowaniem gruntu społecznego

pod zatrzymanie Blidy. Ktoś o tym wiedział. Audycja traktowała bowiem o związkach byłej posłanki z mafią węglową. Dlatego na najwyższych szczeblach zdecydowano, że „realizacja”, czyli zatrzymanie Blidy nastąpi dzień później, 25 kwietnia.

Ilu świadków przesłucha komisja?

Wielu. Nie ruszyliśmy jeszcze najciekawszych wątków, czyli zaangażowania w sprawę funkcjonariuszy ABW i urzędników rządu PiS-u.

Źródło: Dziennik Zachodni, 30.06.2008 r.

 powrót     drukuj